پيوستن!

یاد مزاری

عاشق دلخسته را جذبه ي جانان رسيد

دوست صدا زد بيا، چون گه پيمان رسيد

باد صبا مي وزد سوي گلستان و باغ

پيك صبا صبحدم سوي سليمان رسيد

دوش به لوح دلم نقش گلي شد پديد

ليك ندانم چرا زار و پريشان رسيد

از پس يك روزگار، سرو قدي داشتيم

باد خزانش وزيد، واله و حيران رسيد

لاله رخ گل عذار، از كف ما رفت آه!

از بر ما پر كشيد، بر سوي مستان رسيد

عشق چو آمد پديد، عقل كجا ماندني است

ساغر مي برگرفت، مست و خرامان رسيد

لاله صفت سرخ روي، رو سوي معشوق كرد

در غم او سوختيم، ناله به كيوان رسيد

ياسمن نيك روي، در چمن و باغ ديد

قمري خوش نغمه را، مست و غزلخوان رسيد

موسم اندوه شد، شادي ما شد تمام

رهبر ما شد شهيد، موسم افغان رسيد

زنده دل بي قرار، گاه وصالش گذشت

از تن خاكي رهيد، در بر يزدان رسيد

آه و فغان بركشيد از غم دل، دوستان

يوسف ما از جفا، در كف گرگان رسيد

رخ مكش از ياوران، بلبل اين بوستان!

بي تو خزان زد به باغ، فصل زمستان رسيد

ياد مزاري به دهر، زنده و جاويد باد!

از غم او اشكبار، ديده ي عمران رسيد